In Tokio van Mo Hayder worden twee verhalen verteld. Allereerst is er een beklemmende impressie van een naderende oorlog (1937) met vele bloedstollende taferelen. Daarnaast speelt een actueel verhaal.
De studente Grey Hutchins is op zoek naar filmbeelden van de massamoord in Nanking van vele jaren geleden. Hiervoor reist ze af naar Tokio. Ze komt in contact met Shi Chongming die misschien haar wens over het zien van de filmbeelden kan inwilligen.

In Tokio combineert Mo Hayder op indrukwekkende wijze een verhaal van lang geleden met een meer recente vertelling, aan het eind komen deze lijnen goed samen. De hoofdpersoon Grey Huchins is als persoon overtuigend in haar speurtocht. Ze is een beschadigde vrouw die eigenlijk op zoek is naar een identiteit. De schildering van de Japanse cultuur is beeldend. Ongetwijfeld liggen hieraan ervaringen en research ten grondslag. Want dat Mo Hayder op dit punt kennis van zaken heeft, staat buiten kijf.

Tokio is spannend, het ontroert en meermaals slaat de huivering toe als Hayder haar personages ten tonele voert en hen voorziet van een merkwaardig uiterlijk of karakter. Ik denk aan: de Verpleegster of Fuyukin. In haar vorige boeken waren het voornamelijk spanning en afgrijzen die bij mij de boventoon voerden. Met dit boek laat Hayder zien dat ze meer kan. Ze heeft de personages beter uitgewerkt en ze weet een andere snaar te raken: ontroering. Tevens schetst ze een mooie uitheemse context en een op werkelijkheid gebaseerd verhaal dat ongetwijfeld veel research heeft gevraagd.
Minpunt vond ik dat er enkele waarom-vragen rondom de hoofdpersoon Grey onbeantwoord blijven.
Al met al een gruwelijk, spannend en emotionerend verhaal tegen een krachtige oosterse achtergrond.
Vier sterren.